BU OYUNCAKLARIN SONU NEREYE GÄ°DÄ°YOR?

Oyuncak, insanın varoluÅŸundan beri mevcut bir araç. Ä°lk çaÄŸda maÄŸara duvarlarına resimler çizerken kullanılan taÅŸlar bugünkü boya kalemlerinin ataları olarak oyuncak sayılmaktadır. Bu durum, oyuncağın bir lüks deÄŸil, zorunlu ihtiyaç.

Tarihte bilinen ilk oyuncaklar Mısırlılar'a aittir. M.Ö. 5. yüzyılda Mısırlı çocukların tahta atlarla oynadıklarına dair arkeolojik bilgiler edinilmiÅŸtir. M.Ö. 2. yüzyılda ise Mısır'da topaç, misketbiliniyormuÅŸ. Yine aynı dönemlere ait Firavun mezarlarında oyuncak bebekler bulunmuÅŸtur. Eski Yunan, Roma ve Çin'de de kilden yapılıp fırınlanmış, hareketli kol bacaklara sahip bebekler yapıldığı bilinmektedir. Seri olarak üretilen ilk tahta bebekler ise 1700'lerin Almanyasına aittir. Türk tarihinde satılmak üzere yapılan oyuncaklar ise Osmanlı döneminde ortaya çıkıyor. Eyüp'te hayvan bağırsağından yapılmış balonlar, tahta topaçlar, çemberler, tefler, toprak düdükler satıldığı da bilinmektedir. Åžimdi yukarıda bahsettiklerim, olayın tarihsel boyutu. SaÄŸlık boyutuna da biraz deÄŸinmek istiyorum. Yeni nesil oyuncaklar ne kadar saÄŸlıklı? Bebek ve ya çocuk, oyuncakla her an iç içedir. AÄŸzına sürer, ısırmaya çalışır, daha büyük çocuklar hırpalar vurur her neyse. Ama bunlar ne kadar hesaba katılıyor? Yeni nesil oyuncak demek, yeni nesil tasarımcılar demektir. Endüstriyel tasarımcılar, bu ürünlerin çocuk saÄŸlığına (fizyolojik ya da psikolojik) ne etki yapacağını ne kadar düÅŸünüyor? Ä°ÅŸte bu noktada, eskiye dönmemek mümkün deÄŸil. Tahta, kil, toprak... Åžimdi? Plastik, sentetik. Günümüzde hala eski tip oyuncak üreten firmalar, eski oyuncak sergileri açan insanlar var. Onların sonuna kadar destekçisiyim. Fakat taktir edersiniz ki, oyuncak piyasasının tamamına yakınını bunların haricindeki hammadeler oluÅŸturuyor. Durum böyleyken, çocuk sahibi insanlar fonksiyon ve ya ÅŸekil aramıyor. Fakat, paranın hüküm sürdüÄŸü bu dünyada, çocuÄŸun gözünü boyayarak ürün sattırmak adına neler yapılmıyor ki! Artık firmalar oyuncak satmak için, o oyuncağın filmini çekiyor. Ne boyuta gelmiÅŸ ama! Çok iyi biliyorlar ki, çoÄŸu aile çocuÄŸunun üzerine titrer. Çocuk "Ben bunu istiyorum" dediÄŸinde, biraz da göz yaşı döktüÄŸü an o alınır. Ama sanılanın aksine, o çocuÄŸa alınan bir oyuncak deÄŸil, endüstriyel bir üründür. Çocuk psikolojisi o kadar karışıktır ki, tıbbın psikiyatri bölümü, çocuk-bebek psikolojisi hakkında hâlâ bir çok ÅŸeyi bilememektedir. Bunun en büyük nedeni tahmin ettiÄŸiniz gibi küçüÄŸün kendisini ifade edememesi. Evet çocuk çok karmaşıktır, çünkü yerde gördüÄŸü bir taşı alır araba yapar. Evcilik oynarken kapı yapar, silah yapar vesaire. Bunun nedeni elbette hayal gücü. Ä°ÅŸte ÅŸimdi deÄŸineceÄŸim nokta da bu. Çocuk, o kadar karmaşık hayaller kurar ki, siz bir barbi bebeÄŸi elinize alıp kırılır mı diye bakarsınız, çocuk o bebeÄŸi annesi yapar, eÅŸi yapar, kız kardeÅŸi yerine koyar, sırdaÅŸ olur.. Fakat her oyuncak bu kadar masum mu? Öyle oyuncaklar görüyoruz ki, çocuk bunlarla büyüdüÄŸünde 14 yaşında bir militana da dönüÅŸebiliyor, cinsiyet kavramını oturtamamış ve arkadaÅŸları tarafından dışlanmış asosyal bir bireye de dönüÅŸebiliyor, makyaj ve para harcama meraklısı saÄŸlıksız bir genç kıza da. Bu, gelecek nesillerin düÅŸünme kabiliyetini olumsuz etkiliyor. Legolarla, oyun hamurlarıyla ve arabalarla büyümüÅŸ biri olarak, çocuklara (top oynamak gibi sportif kökenli oyunlar haricinde) kimyasallardan uzak, üç boyutlu düÅŸünme kabiliyetini artıran, göz-el koordinasyonunu geliÅŸtirecek oyuncaklar alınmasını tavsiye ediyorum.

Yorumlar

Yeni Ekle Ara

Yorum yaz
Adýnýz:
E-posta:	do not notifynotify
Baţlýk:
	Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

Powered by !JoomlaComment 3.26

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."